21-12-06

Hoe het allemaal begon

Ons vrouwtje was al héél lang aan het zeuren voor een hondje, maar 't baasje wilde dat niet. Véél te véél werk én het mag niet in ons huis zei hij altijd. Ons bazinnetje is soms wel eens eigenwijs en gaf het zagen niet op, het was zelfs zo erg dat ons baasje zei dat ze haar zaagdiploma verdiende. Op een dag ging ons vrouwtje zelfs kijken naar een wit hondje zo een maltezerdingetje denk ik. 't Baasje wou daar zeker niet van weten. Dat zijn allemaal keffertjes zei hij. Ons bazinnetje was toen een beetje boos en dat wil je écht niet geweten hebben als zij boos is. Toen is ze zo met een mevrouw gaan praten die heel veel over hondjes kent en de nestjes keurt voor de stambomen. Die zei dat een shi tzu of een maltezer heel goed bij het gezin van ons vrouwtje zou passen. Ons vrouwtje begon te lezen en te lezen over de shi tzu's maar 't hielp maar niet, geen hondje bleef ons baasje zeggen. Toen werd ons vrouwtje héél erg ziek, zo ziek dat ons baasje iets héél liefs voor ons vrouwtje wou doen. Dus ging die ook op zoek naar een hondje voor 't vrouwtje. Na heel lang zoeken vonden ze mij met mijn 2 broertjes en 't vrouwtje wilde een mannetjeshondje hebben. Maar hela hallo dan kennen ze mij nog niet, ik heb al mijn charmes boven gehaald, ben héél lief rond 't vrouwtje gaan lopen, ging haar een likje geven en yesssssss het was gelukt. 't Vrouwtje was verkocht maar ik mocht nog niet mee, de dokter moest de volgende dag nog komen voor mij. Ik hoorde nadien van mijn baasje dat ons vrouwtje een hele nacht amper sliep en altijd maar zong van :"joepiejeeeeeeeeeee joepiejeeeeeeeeeeee ik krijg een hondje een héél lief hondje" De mijnheer waar ik toen was had gezegd dat ze mij om 11 u mochten komen halen. Hihihih die kende mijn vrouwtje niet goed zeker want om 10 u stond ze daar al. Ik kon nog lekker met haar spelen voor ik zo lang in dat monster op 4 wielen moest zitten. Toen ze thuis kwam met mij moest ze wel 2 dingen aan ons baasje beloven, ik mocht niet mee in 't grote bed slapen en ze mocht mij niet verwennen. Hahaha dat heeft écht niet lang geduurd want 't baasje wilde gaan slapen en 't vrouwtje zei :"slaapwel ik blijf in de zetel slapen bij Laïka" Sindsdien mag ik toch lekker mee in 't grote bed want baasjes slapen niet graag alleen, ze zijn zeker bang dat ze verloren lopen in dat grote bed. Kijk eens hoe een lief puppytje ik was toen ik de eerste dag op 1 september '05 bij ons vrouwtje kwam wonen.

 

Laika2log

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En nu moet ik nog eens héél flink nadenken maar morgen vertel ik jullie zeker de rest wel

likje van Laïka

03:41 Gepost door pootje van Laika en Chesko in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: begin |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.